هنوزم برمیگردم به گذشته ها و ورقشون میزنم.میگم خدایا از کجا به کجا رسوندیم.برای من با اون حال نذار ک دو قدممم بزور میشد راه برم و احتمال همه چی برام خیلی نزدیک صفر بود،ورقو برگردوندی و این ها شد واسم..
داشتم فکر میکردم از وقتی پرونده خیلی چیزا رو بستم،این پرونده های عالی واسم وا شد.پس گاهی تا یه سری پرونده ها بازن، امکان باز شدن پرونده های دیگه نیست.باید خیلیاشو ببندی برای همیشه، تا اجازه داشته باشی بری سراغ پرونده های جدید..
یه نگاهی بندازیم ببینیم کدوم پرونده هامون هنوز بازن و مانع باز شدن پرونده های جدیدترمونن؟ دیگه وقتش نرسیده اونا رو برای همیشه مختومه اعلام کنیم تا بتونیم به سرمنزل مقصود برسیم؟
سارا.... پنجم شهریور نودونه.....اهواز
برچسب:
نویسنده: کیان جلالی