وقتی من پر از هیچم...

گل قشنگ خونمون امروز راس ساعت ۱۰ و ۱۰ دقیقه صبح دو ساله شد...آخ شیرینه من ما چطور ۱۱ سال بدون تو زندگی کردیم، اون اصلا اسمش زندگی نبود...کجا بودی آخه اینهمه سال...معجزه ی زندگی ما...وقتی که همه گفتن نمیشه اما خدا خواست و شد و تو رو کادوپیچ کرد وتحویلمون داد درست مثل وقتی که باز دکترا بهم گفتن نمیش...

برای یکی یک دونه خودم،عشقم،نفسم،یه دونه خواهرم،زندگیم و تبریییییک زییادددد براش که پزشکیقبول شد. خدایا شکرت بهترین خبری بود که این سالها شنیدم....